
Parça neyi gösterir
Tebligat parçası, kime, hangi adreste ve hangi şekilde tebliğ edildiğini gösterir. Adres, dosyadaki adresle karşılaştırılır. Eksik parçayla tebliğ tarihi uydurulmaz. Parçada imza, tarih veya teslim şekli yoksa tebliğ tamamlanmış sayılmaz. İade geldiyse iade gerekçesi de okunur. Gerekçe, adresin yanlış olduğunu veya muhatabın bulunamadığını gösterebilir.
Merkezî makam veya başka bir yol, dosyadaki talepten okunur. Yolun adı, süreyi kendiliğinden kısaltmaz. Süre iddiası, parçadaki tarihle birlikte okunur. Eski bir dosyanın günü, yeni tebligatı tamamlamaz.
Hangi belge gider
Gönderilen evrak, dilekçe, duruşma günü veya karar olabilir. Hangi belgenin gittiği, tebliğ zarfındaki listeden anlaşılır. Liste yoksa dava dosyasındaki talep yazısı okunur. Tercüme gerekip gerekmediği, gidilen yerin uygulamasından ve mahkemenin yazısından çıkar. Bu yazı her belgeye tercüme şarttır demez. Şart, o dosyadaki yazıdadır.
Adres, pasaport, sözleşme veya daha önceki tebligattan alınmış olabilir. Güncel olmayan adres, iade riskini artırır. Güncellik, son yazışma veya resmi kayıttan gösterilir. Tahminle yazılan adres, tebliğ sayılmaz.
Tebliğ olmadan işlem
Tebliğ tamamlanmadan yoklukta karar verileceği varsayılmaz. Mahkeme, parçayı veya iadeyi gördükten sonra bir sonraki adımı yazar. Vekil, iç ajandasındaki günü tebliğ günü sayamaz. Süre, parça dosyaya girdikten ve tarafa bildirildikten sonra yürür. Bildirimin şekli, mahkemenin tebliğ şerhindedir.
Yabancı hakem kararı veya yabancı mahkeme kararı, tebligatın konusu olabilir. O kararın Türkiye'de sonuç doğurması ayrı bir tanıma veya tenfiz işidir. Yabancı hakem kararının tenfizi o niyettedir. Tebligat, tenfiz kararının yerine geçmez.
Parça nasıl okunur
Dava Ankara'daki bir mahkemedeyse talep o mahkemeden çıkar. Muhatap yurt dışındaysa evrak o adrese gider. Büronun Çankaya'da olması, muhatabın ülkesini veya tebliğ gününü değiştirmez. Önce tebligat parçası ile gönderilen belge listesi okunur.
Parçadaki tarih, adres ve teslim şekli dosyadaki taleple karşılaştırılır. Adres farklıysa tebliğin o kişiye ulaşıp ulaşmadığı sorulur. Parça hiç yoksa tebliğ edilmiş gibi süre işletilmez. İade varsa iade gerekçesi dilekçeye yazılır. Ülke adı ezberi, parçanın yerine geçmez.
Parça yabancı dildeyse tercümesi dosyaya konur. Tercüme, tarih ve adres bakımından asıl parçayla aynı olmalıdır. Farklı bir tarih, tebliğ gününü değiştirmez. Esas olan, parçadaki tarihtir. Tercüman kaşesi, tebliğin yapıldığı anlamına gelmez. Tebliğ, parçanın kendisindedir.
Mahkeme, tebligat için ek süre veya yeni adres istemişse bu yazı da saklanır. Yeni adres, eski iade gerekçesini karşılamalıdır. Aynı yanlış adrese ikinci kez çıkarılan tebligat, sonucu kendiliğinden düzeltmez. Doğru adres, sözleşme, önceki yazışma veya resmi kayıttan gösterilir. Gösterilmeden “muhatap orada oturuyor” denmez.
Tebligat parçası geldikten sonra mahkeme, bir sonraki duruşmayı veya yazılı beyan süresini ayrıca bildirir. Bu bildirim, yurt dışı parçanın yerine geçmez. Parça dosyada yokken verilen bir yokluk kararı varsa, kararın dayanağı sorulur. Dayanak, tebliğ evrakı değilse bunu dilekçede gösterilir. Gösterilmeden karar kendiliğinden kalkmış sayılmaz. Kaldırma, mahkemenin yeni yazısıyla anlaşılır.
Adres değişmişse yeni adres, dilekçeye belgeyle eklenir. Belgesiz adres, tebliği tamamlamaz.
Sonuç
Tebligatın günü, tebligat parçasındadır. Parça yoksa tebliğ varsayılmaz. Gün sayısı bu yazıda dondurulmaz. Çerçeve uluslararası hukuk sayfasındadır. Dayanak 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun metnidir.