Belge süresi kanunun saati değildir
Belgenin son günü, belgenin üzerindedir. O gün, belgedeki onarım veya değişim taahhüdünün takvimidir. Kanundaki ayıp süresi, belgenin kenarına yazılmış diye kabul edilmez. Satıcının garanti bitti cümlesi, yalnız belgeyi kapatır. Kanun süresini o cümle silmez.
Belge hiç düzenlenmemişse de kanundaki ayıp çerçevesi belgenin yokluğuna ezbere bağlanmaz. Belge, varsa kendi tarihinden okunur. Kanun, kendi metninden okunur. İkisini tek takvime yapıştırmak, hangi hakkın kapandığını karıştırır.
İki kaynak ayrı okunur
Tüketici, önce belgedeki bitiş tarihine, sonra ayıbın görüldüğü tarihe bakar. İhbarın şekli ayrı yazıdadır. Bu sayfa ihbarın gün sayısını da belgenin yıl sayısını da yazmaz. İki kaynağın açık olup olmadığı, o iki kaynaktan ayrıca söylenir.
Seçimlik hakların menüsü ayıplı mal yazısındadır. Garanti belgesi bitmiş diye menü kendiliğinden kapanmaz. Menü açık mı, kanun süresinden okunur. Bu metin o süreyi rakama çevirmez.
Sonuç
Garanti belgesi bitince ayıp hakkı kendiliğinden düşmez. Belge süresi ile kanun süresi ayrı kaynaklardır. İkisi de bu sayfada sayı olarak dondurulmaz. Çerçeve tüketici hukuku sayfasındadır. Resmî dayanak 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’dur. İhbarın şekli ayrı yazıdadır.